به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «لوار»؛ حسین تشکر فعال رسانه ای شهرستان بندرخمیر در یادداشتی نوشت: تاریخ رسانهای شهرستان خمیر، روایت چند نسل از خبرنگاران و فعالان رسانهای است که در دورههای مختلف، با ابزارها و شیوههای متفاوت به ثبت رویدادها، انعکاس اخبار و پیگیری مسائل و مطالبات مردم پرداختهاند.
اگرچه امکانات و فناوریهای رسانهای در طول سالها تغییر کرده، اما دغدغه اصلی خبرنگاران همچنان ثابت مانده است؛ دیدن، شنیدن، ثبت کردن و رساندن صدای مردم به مخاطبان و مسئولان.
مرحوم محمدطیب نیکبین؛ از پیشگامان خبرنگاری در خمیر
در مرور تاریخ رسانهای بندرخمیر، نام مرحوم محمدطیب نیکبین جایگاه ویژهای دارد؛ چهرهای که از پیشگامان خبرنگاری و اطلاعرسانی در این شهرستان به شمار میرود.
محمدطیب نیکبین در سال ۱۳۲۰ در بندرخمیر و در خانوادهای متدین متولد شد. پس از پایان تحصیلات ابتدایی، فعالیت کاری خود را در گمرک شهرستان آغاز کرد، اما علاقه او به نویسندگی و اطلاعرسانی موجب شد در سال ۱۳۴۶ و در ۲۶ سالگی وارد عرصه خبرنگاری شود.
او با راهاندازی نمایندگی روزنامههای کیهان و اطلاعات در بندرخمیر، فعالیت حرفهای خود را در عرصه رسانه آغاز کرد و با دوربین شخصی خود به تهیه عکس، گزارش و انعکاس رویدادهای منطقه پرداخت.
فعالیت رسانهای مرحوم نیکبین تا سال ۱۳۶۱ ادامه داشت. او در کنار خبرنگاری، از معتمدان و فعالان اجتماعی بندرخمیر نیز به شمار میرفت و سالها به عنوان رئیس خانه انصاف بندرخمیر فعالیت داشت.
نسل نخست؛ از صداوسیما و روزنامه تا وبلاگ
پس از این دوره، نسل دیگری از خبرنگاران و فعالان رسانهای وارد میدان شدند؛ نسلی که فعالیت خود را بیشتر از رسانههای رسمی همچون صداوسیما و مطبوعات آغاز کرد و با گسترش اینترنت، تجربه فعالیت در فضای مجازی را نیز به دست آورد.
عبدالسلام جمالی از جمله خبرنگاران نسل گذشته شهرستان خمیر است که فعالیت رسانهای خود را از سال ۱۳۷۳ از صداوسیمای مرکز خلیج فارس آغاز کرد و سپس به روزنامه صبح ساحل پیوست.
فعالیت خبری او در سالهای بعد در سطح شهرستان و استان ادامه یافت و در سال ۱۳۹۲ نیز از او به عنوان خبرنگار پارلمانی روزنامه صبح ساحل و نماینده خانه مطبوعات در شهرستان خمیر نام برده شده است.
حسین تشکر نیز از دیگر فعالان رسانهای شهرستان است که فعالیت خود را از صداوسیمای مرکز خلیج فارس آغاز کرد و سپس در روزنامه صبح ساحل و خبرگزاری ایرنا به فعالیت خبری پرداخت.
تشکر در سالهای ۱۳۸۶ و ۱۳۸۷ با راهاندازی «نمایندگی روزنامه صبح ساحل» در قالب وبلاگ، اخبار شهرستان خمیر را پیش از انتشار در روزنامه یا پخش از صداوسیما در فضای آنلاین منتشر میکرد؛ اقدامی که در آن مقطع، یکی از تجربههای اولیه انتشار سریع اخبار شهرستان در فضای مجازی بود.
فعالیت رسانهای او بعدها در قالب سایت و کانال خبری آوای خمیر ادامه پیدا کرد.
خلیل بزرگمهر (درخورد) نیز از چهرههای فعال رسانهای شهرستان است که فعالیت خود را از سالهای پیش از ۱۳۸۲ و از فضای وبلاگنویسی آغاز کرد و بعدها در روزنامه ندای هرمزگان در سمتهایی همچون خبرنگار، دبیر سرویس و سردبیر فعالیت داشت.
«کهورستان نیوز» نیز بخشی از فعالیت رسانهای او در سالهای اخیر بوده است. در کنار بزرگمهر، جواد بکرایی نیز از فعالان رسانهای منطقه کهورستان بود که در شکلگیری و فعالیت «کهورستان نیوز» نقش داشت و نام او در آرشیو قدیمی این رسانه دیده میشود.
اسماعیل جیبا نیز در دهه ۸۰ فعالیت خبری خود را با روزنامه ندای هرمزگان آغاز کرد؛ دورهای که مطبوعات همچنان یکی از مهمترین بسترهای انتشار اخبار محلی بودند و وبلاگها و رسانههای آنلاین بهتدریج در کنار آنها قرار میگرفتند.
در ادامه این مسیر، مرضیه ساحلیزادگان و امین درساره نیز از خبرنگاران فعال شهرستان خمیر بودند که به عنوان خبرنگاران روزنامه دریایی اندیشه و دریا در حوزه رسانه و اطلاعرسانی فعالیت داشته و در پوشش اخبار و رویدادهای شهرستان حضور داشتند.
نسل جدید؛ رسانه در جیب خبرنگار
با گسترش اینترنت، تلفنهای هوشمند و شبکههای اجتماعی، شیوه فعالیت رسانهای در شهرستان خمیر نیز دستخوش تغییر شد.
امروز خبرنگار میتواند با یک تلفن همراه، خبر را تهیه کند، تصویر و ویدئو بگیرد، گزارش بنویسد و در کوتاهترین زمان آن را در اختیار مخاطبان قرار دهد؛ موضوعی که باعث افزایش سرعت انتشار اخبار محلی شده است.
در سالهای اخیر، نام خبرنگاران و فعالان رسانهای جوانی همچون عباس درخورد، عفیفه پروازه، سید احسان قتالی، هادی بلوکی، علی زینلی، عبدالله بزرافشان، محمد پناهی، علی جمالی، محسن رحیمی، ناصر داردست، علی مهدوی، عبدالرحمن جعفری، امیرعلی خداداد، معاذعالیزاده و اسرا برکم در جریان رسانهای شهرستان خمیر دیده میشود.
این فهرست البته کامل نیست و ممکن است نام شماری از خبرنگاران، عکاسان، فعالان رسانهای و مدیران رسانههای محلی در این روایت از قلم افتاده باشد.
رسانههای محلی؛ تریبون مسائل مردم
امروز فعالیت رسانهای دیگر محدود به مرکز شهرستان نیست و در شهرها، بخشها و روستاهای مختلف خمیر نیز کانالها، صفحات و رسانههای خبری محلی شکل گرفتهاند.
این رسانهها با تمرکز بر مسائل مناطق خود، اخبار، حوادث، رویدادها و مطالبات مردم را پوشش میدهند و در بسیاری از موارد، نخستین تریبونی هستند که یک مشکل یا مطالبه محلی از طریق آنها مطرح و به گوش مسئولان و افکار عمومی میرسد.
گسترش این رسانهها باعث شده است رویدادهای محلی که در گذشته ممکن بود با فاصله زمانی به رسانههای رسمی راه پیدا کنند، امروز در کوتاهترین زمان در اختیار مخاطبان قرار گیرند.
پیشکسوتانی که نامشان در آرشیوها کمتر دیده میشود
با وجود نامهایی که در این گزارش آمده، تاریخ رسانهای شهرستان خمیر به این اسامی محدود نمیشود.
بخشی از فعالیت پیشکسوتان رسانهای در آرشیو روزنامهها، صداوسیما، بریده جراید، عکسهای قدیمی و بایگانیهای شخصی باقی مانده است و احتمال دارد نامها و روایتهای دیگری نیز وجود داشته باشد که هنوز به شکل دقیق شناسایی و ثبت نشدهاند.
از این رو، این گزارش را نباید فهرست نهایی خبرنگاران و فعالان رسانهای شهرستان خمیر دانست؛ بلکه باید آن را تلاشی برای ثبت بخشی از تاریخ رسانهای خمیر و ادای احترام به افرادی دانست که سالها پیش، بدون امکانات و ابزارهای امروزی، اخبار و صدای مردم این شهرستان را به رسانهها رساندند.
دو نسل؛ یک رسالت
اگر خبرنگار نسل گذشته با قلم، دفترچه، دوربین، روزنامه و صداوسیما فعالیت میکرد و خبرنگار امروز با تلفن همراه، پایگاه خبری، کانال و شبکههای اجتماعی، تفاوت اصلی در ابزارهاست، نه در رسالت.
هر دو نسل به دنبال یک هدف بودهاند؛ دیدن، شنیدن، روایت کردن و رساندن صدای مردم.
«روایت قلم در خمیر» در نهایت، روایت تغییر ابزارهاست؛ از قلم و دفترچه تا دوربین و تلفن همراه، از روزنامه و صداوسیما تا وبلاگ و کانال خبری.
رسانه تغییر کرده، سرعت انتشار اخبار افزایش یافته و شیوه ارتباط با مخاطب دگرگون شده است؛ اما اصل ماجرا همچنان پابرجاست:
صدای مردم باید شنیده شود.
